خیال آبی

ـ میدونی؟

+ چی رو؟

ـ این که آدما بین دو تا شلوغی سرگردونن؟

+ چطور؟

ـ یه شلوغی که موقع پا به دنیا گذاشتن آدم خندونن و آدمه خودش گریون...یه شلوغی هم که موقع از دنیا رفتن آدم گریونن و آدمه خودش خندون...اون وسط هم که جز تنهایی چیزی نصیب آدم نمیشه!... باور نمی کنی؟

+ ای بابا...شلوغی عروسی که یادت رفت؟!

ـ اِ...آره! ...چیزه... آخه تو عروسی احساس آدمه بین خندون و گریون در نوسانه!!!

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن: یه تصمیمایی گرفتم...>>>کنکور!<<<...هر چند این تعطیلات را خوش خوشکان گذراندیم ولی...برای شروع هیچ وقت دیر نیست...میگی نه؟...خب نه!

دیشب و امروز خیلی سعی کردم منطقی باشم...

فکر کنم زیادی شد...

 چون خیلی ها یواشکی تو دلشون بهم گفتن:

 " چه بی احساس!"

توی شهر ما معمولن شب اول و نیمه و آخر ماه رمضان برای افطار عدس درست می کنن...عدسِ شب اول با اینکه به علت سرما خوردگی(!) از نعمت بو کشیدن محروم بودم حسابی حال داد!

خوشحالم که به یه فرصت دیگه رسیدم...

ـــــــــــــــــــــــــــ

چه حس خوبی دارن این سه تا